My brother will be talking about very interesting things at the Philosophers’ Rally in Roffa (aka Rotterdam – Dutch hip hop made me say this). I am very proud.

Piero Manzoni- Socle Du Monde, 1961
‘Socle Du Monde’ is een werk van de Italiaanse Arte Povera-kunstenaar Piero Manzoni. De volledige tekst luidt:
SOCLE DU MONDE
Magic Base no. 3 de
Piero Manzoni – 1961 -
Hommage à Galileo
Het is een van mijn lievelingskunstwerken. Het is overweldigend in zijn eenvoud, maar ook gewoon intelligent en grappig. Door een sokkel ‘onder’ de aarde te plaatsen maakt hij haar in haar allesomvattendheid en sfeer-zijn tot sculptuur. De discussie over het al dan niet valabel zijn van kunst werd bij deze door hem als obsolete en nutteloos verklaard. Maar het is natuurlijk ook, geruggesteund door de knipoog naar Galileo, een beetje een ode aan onze aardbol in al zijn imperfecte rondheid.
Piero Manzoni was volgens mij een hoogst interessant man, een echte Italiaan zoals Alessandro Baricco dat bijvoorbeeld ook is, een adept van een soort gevoelig conceptualisme, een sentimenteel absurdisme. Ik zou gaarne met hem in het hiernamaals (hij is helaas erg jong gestorven), uitkijkend op een panoramisch afbuigende horizon, een fles gemiddelde wijn nuttigen, terwijl hij voorleest uit zijn blanco catalogus, ballonnen opblaast met zijn kunstenaarsadem en wij beiden soms naar het toilet gaan voor een potje Merda d’Artista.
Trouwens, de ‘odes’ en ‘knipogen’ van artiesten als Mona Hatoum en tientallen anderen kunnen never hangen* met het origineel.
(* ‘Never kunnen hangen met’ = verbleken in vergelijking met; ik werd besmet met deze Hollandse rapperszegswijzen tijdens mijn stage)


elliptical self portrait